Wat een schildpad, een coureur en een magazine met elkaar te maken hebben

Wanneer een uitgever zijn magazine naar een mythische coureur vernoemt, moet je als huisstijlontwerper vooral goed luisteren. Voor Tazio Magazine zat het antwoord op elke ontwerpvraag al in de naam en mythe vervat.

Monaco Grand Prix, 1933: Nuvolari (#28) vs Varzi (#10) – Bron

Wie was Tazio Nuvolari?

Veel racers zijn legenden, uitblinkers of zelfs de grootste aller tijden genoemd. Maar mythisch? Die eretitel was alleen weggelegd voor Tazio Nuvolari (1892-1953). Zijn bijnamen spreken voor zich: De zoon van de duivel. De vliegende Mantuaan. Dit soort titels levert je vandaag moeiteloos een plek in het Marvel-universum op.

De verhalen zijn navenant. In de Mille Miglia doofde hij 's nachts zijn koplampen om de tegenstander vóór hem niet te laten merken dat hij eraan kwam. Op de Nürburgring versloeg hij de onoverwinnelijke Silver Arrows, de meest geavanceerde racewagens van hun tijd, aan het stuur van een verouderde Alfa Romeo. En in zijn allerlaatste Mille Miglia reed hij door terwijl zijn Ferrari letterlijk uit elkaar viel. Tazio was klein van stuk, maar een reus in de autosport.

Tazio magazine cover issue 9

Tazio magazine

Tazio Magazine wil de grote motorsportverhalen uit het verleden levend houden. In een wereld waarin alles verdwijnt in de snelheidsroes van digitale media, het slachtoffer van de eindeloze swipebeweging, kiest Tazio Magazine bewust voor de tegenstelling: traag, grondig en met respect voor het verhaal. Slow stories on fast cars.

Een logo gedrenkt in vintage racereclame

Voor het woordlogo dook ik in de vintage racereclame van Nuvolari's tijd: afficheletters van Bianchi en Pirelli, handgeschilderde opschriften op raceposters, het vloeiende schrift van het Gran Premio Nuvolari. Klassieke lettervormen gecombineerd met de energie van handgeschreven letters.

Maar een bestaand lettertype zoeken was geen optie. Het woordlogo moest op maat worden getekend. Geen volledig handgeschreven logo, maar eerder vloeiend aan elkaar geschakelde klassieke letters met rechte stokken, eigen aan de stijl van die tijd. En om het nog wat meer schwung te geven staat het hele logo onder een hoek van 4,75°. Net genoeg om dynamiek te suggereren.

Een schildpad uit een kever

Naast het woordlogo moest er ook een beeldmerk komen. En ook daarvoor zochten we een directe link met Nuvolari zelf.

In 1932 nodigde de Italiaanse dichter Gabriele D'Annunzio de coureur uit op zijn villa Il Vittoriale aan het Gardameer. Daar overhandigde hij hem een gouden schildpadje met de inscriptie: "All'uomo più veloce, l'animale più lento" ("Aan de snelste man, het langzaamste dier"). Nuvolari beschouwde het als zijn persoonlijke talisman en liet het schildpadje borduren op zijn iconische gele racejersey, drukken op zijn briefpapier en schilderen op zijn privévliegtuig. Die schildpad moest het beeldmerk worden.

Het startpunt was een foto van een VW Kever, een auto die zijn bijnaam "Schildpad" dubbel en dik verdient. Ik vereenvoudigde het silhouet stap voor stap tot een abstracte, platte vorm. Daaraan voegde ik geleidelijk een schildpadkop en een staartje toe. En na een reeks iteraties schoof de vloeiende T uit het woordlogo tussen de ramen van het voertuig, zodat er een link is tussen woordmerk en beeldmerk.

Nuvolari geel

Het geel in de huisstijl van Tazio Magazine verwijst naar Nuvolari's iconische gele racejersey, het kledingstuk dat zo onlosmakelijk met zijn naam verbonden raakte dat het een symbool op zich werd. De aanvullende huisstijlkleuren zijn licht- en donkerblauw.

Slow stories on fast cars

Sinds 2021 ben ik art director voor Tazio Magazine en Tazio Publishing. Van het magazine verschenen intussen 15 nummers, gevuld met een hele reeks geweldige verhalen die het verdienen om bewaard te worden. Hier kan je een blik werpen op enkele spreads uit het magazine.

Voor Tazio Publishing werk ik intussen aan een klepper van een boekproject waar ik je later dit jaar graag over vertel.